Oι Ώρες


γλιστρούν οι ώρες μέσα στις ρωγμές των τοίχων  μισογκρεμισμένων σπιτιών, σέρνονται με το γέρικο στήθος τους στα λερωμένα πατώματα, προσπερνούν θολωμένα πρόσωπα στο δρόμο και κρυφοχαμογελούν.

εισβάλουν σαν το σύννεφο και σμίγουν με την τσιγαρίλα στα κουρασμένα καφενεία που μυρίζουν παραίτηση, τυλίγουν τις ξύλινες καρέκλες κι αναρριχώνται σε φτηνά επιτοίχια  ρολόγια.

περιοδεύουν στα στενά σαν τους ίσκιους, κρέμονται πάνω στα μπαλκόνια σαν το δάκρυ …(το αλμυρό δάκρυ στις πλώρες των πλοίων τα πρωϊνά). Στροβιλίζονται αργά και διαπερνούν το χώμα, γίνονται κουρασμένα “αντίο” σε τηλεφωνικά καλώδια.

γιγαντώνουν κάτω από μοναχικά σεντόνια και μοιάζουν με δρόμους ατελείωτους χωρίς πεζοδρόμια να ξαποστάσεις, σαν τεντωμένο σκοινί δίχως άκρες (ακροβατώ)

κυκλοφορούν κάτω από το δέρμα και το γεμίζουν πληγές κι αρνήσεις, διεισδύουν στο μεδούλι του γιασεμιού και το μαραίνουν.

κι εγώ……κι εσύ ….. προσπαθούμε να γεμίσουμε τη ζωή με όνειρα, κι έπειτα παλέυουμε να προλάβουμε κάποια από αυτά να τα εκπληρώσουμε. Η ζωή…μία αρένα με έναν υπέργηρο κριτή που κάποτε θα χτυπήσει το καμπανάκι και θα ανακοινώσει το αποτέλεσμα ενός στημένου αγώνα.

(σου είναι δύσκολο να πιστέψεις οτι είμαστε μωρά στην κοιλιά των ελπίδων μας;)

οι ώρες που μετρούν στα μάτια σου αυτή τη στιγμή που με διαβάζεις, είναι οι ανίεροι λαθρεπιβάτες που σου κλέβουν αυτό το “λίγο ακόμα“, που κάποτε θα ζητήσεις ως πίστωση για όσα δεν πρόλαβες, πριν ακουστεί το καμπανάκι.

οι ώρες που μετρούν στα δάχτυλά μου αυτή τη στιγμή που σου γράφω, είναι οι μοιραίες ερωμένες που επέλεξα, για να γεννήσουν τα μπάσταρδα παιδιά της μοναξιάς μου.

όπως και να’χει, σε ευχαριστώ

Πηγή και ευχαριστώ:   perseus76  – Ο Ναυαγός

Advertisements

Imagine

photo

Just imagine

Imagine a moment in time when all you find
Is the kind of people who mentally bind

Imagine a minute where religions benefit
To admit the end is possible or definite

Image a flash there was none of this border trash
No greed or hunger, no desire to be lead by cash

Imagine all the people, living for today…

You who?

flickr

«Noli altum sapere» – «Μη ψηλά φρόνει»

  • This is the Olive Tree of Estiennes, arguably the greatest scholar-printers in history. It carries the inscription «Noli altum sapere» from Romans 11:20 (later expanded to read «sed time» – «Do not be high-minded, but fear»), and depicts, as some say, a piece of ivy falling off an olive tree. Big, thick, heavy ivy.
photo

Do not be high-minded…

When its branches have been inserted into the olive tree, the wild olive goes astray if it thinks that for that reason the fruits that burst forth are its own. You be careful that you do not condemn someone whom Christ’s grace has not yet filled, for suddenly he could be what you are.

Two trees: one bears three fruits.
[Click on image to enlarge]

Cest olivier de nature sauvage,
Pour estre enté en ce bon olivier,
Ne doit pourtant s’eslever en courage:
Car de soy n’est venu s’y allier.
Ne vueille donc, Chrestien, tant t’oublier,
Que mespriser quiconque ne s’accorde
Encor à Christ, qui peut l’humilier,
Pour (comme toy) avoir misericorde.

THE ESTIENNES

Family of Parisian and Genevan printers of the 16th and 17th centuries, distinguished through five generations in scholarship as well as in their craft.

The first of the line was Henri Estienne, d. 1520, who was by 1502 established as a printer in Paris. Before his death more than 100 books, some of them of great typographic beauty, had issued from his press. His foreman, Simon de Colines, succeeded him and married his widow.

Some years later, probably in 1526, Henri’s son, Robert Estienne, b. 1498 or 1503, d. 1559, took over his father’s shop, and Colines then founded a new

establishment. Robert, a capable scholar, devoted himself to printing only scholarly works, many of which he himself edited. He put out editions of classical authors, dictionaries and lexicons, and, more especially, critical editions of the Bible. He enjoyed the favor of Francis I and became king’s printer for Latin, Hebrew, and Greek.

The printer’s mark used by him, the Olive Tree, was apparently designed by Geofroy Tory, who is said to have been a proofreader for the elder Estienne; some of the Estienne types were designed by Claude Garamond . Robert Estienne, a thorough humanist, upheld the cause of the Reformation.

Long-continued attacks upon him by the faculty of the Univ. of Paris and by

political opponents of the king caused him to move to Geneva in 1550. He set up a press there and continued to print books until his death. His own Latin dictionary, Thesaurus linguae Latinae (1531), probably compiled with the aid of other scholars, is a monumental work. His grammatic

al treatises on French are also of great importance.

One of Robert’s brothers, François Estienne, d. 1553, was of minor importance as a bookseller, but another brother, Charles Estienne, c.1504-1564, succeeded Robert in the management of the Paris establishment in 1551. Educated in medicine and skilled in classical learning, Charles wrote many works on

medicine, agriculture, and other subjects. A number of his books were printed by his brother, Robert, and by his stepfather, Colines. Among his best-known works are an encyclopedia, one of the earliest appearing in France, a treatise on dissection, and Praedium rusticum, which appeared later in English editions.

The second Henri Estienne, 1531?-1598, the greatest scholar of the family, was one of Robert’s sons. He inherited his father’s press on the express condition that it should not be moved from Geneva. He was a well-trained scholar and devoted years to searching for manuscripts. Although humanism was far advanced, he, nevertheless, discovered numerous works of classical authors of which he issued first editions. His editions of Greek and Latin works are remarkable for their accuracy and textual criticism. The greatest monument to his scholarship is,

perhaps, his Thesaurus Graecae linguae (1572).

Henri II also championed the use of the French language and wrote valuable treatises on the French tongue and on French grammar; the most important is La Precellence du langage françois (1579), in spite of its gross errors in philology. His satirical Apologie pour Herodote (1566) brought him trouble with the Consistory of Geneva, and after the publication of Deux Dialogues du nouveau langage françois italianizé (1578) he went to France to escape censure in Geneva. He was imprisoned for a short time on his return and afterward became a wandering scholar. The books he printed did not equal those of his father in typographic

beauty. He marks, however, the highest point of the family’s career, although the Estiennes continued prominent as printers until late in the 17th century.

Books printed by the Estiennes

Thesauri linguae Graecae – Detail

Thesauri linguae Graecae, ab Henr. Stephano constructi, Tomus IIII. Volume 4 of the Thesaurus Graecae linguae by Henri Estienne (1531-98), published in Geneva in 1572.

.Aristotle Organon Vellum Binding 1

Aristotelis Stagiritae Peripateticorum Principis, Organum, seu Logica, D. Severino Boetho Interprete […] (Venetiis [Venice]: Apud Haeredes Melchioris Sessae, MDLXXX [1580]).

de rerum natura

Titi Lucretii Cari De Rerum Natura Libri Sex, Quibus Interpretationem et Notas Addidit Thomas Creech, Editio Nova (Oxford: Clarendon Press, 1807)

Thesauri linguae Graecae – Signature

Thesauri linguae Graecae, ab Henr. Stephano constructi, Tomus IIII. Volume 4 of the Thesaurus Graecae linguae by Henri Estienne (1531-98), published in Geneva in 1572. ‘Estienne’s xylographic Greek signature is used here for the first time … in v. 4 at the end of the volume’

(εικόνα)

ΕΡΡΙΚΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΣ

Ο Ερρίκος Στέφανος γεννήθηκε στο Παρίσι το 1528, έζησε σ’ ένα περιβάλλον λογίων και πέθανε στη Λυών το 1598. Ήταν ο μεγαλύτερος γιος του http://en.wikipedia.org/wiki/Robert_EstienneΡοβέρτου Α΄, εκδότη του «Θησαυρού της λατινικής γλώσσης», τον οποίο, σε ηλικία 13 ετών βοηθούσε να συντάξει τα σχόλια της πρώτης έκδοσης του Διονυσίου Αλικαρνασσέα. Γνώριζε καλά τα λατινικά και ειδικεύθηκε στην ελληνική γλώσσα. Το 1554 δημοσίευσε την πρώτη έκδοση του Ανακρέοντα με λατινική μετάφραση. Εξέδωσε επίσης πολλά έργα λατίνων και ελλήνων συγγραφέων. Το 1557 ίδρυσε τυπογραφείο στη Γενεύη, το οποίο ένωσε με εκείνο του πατέρα του το 1559, μετά τον θάνατο του τελευταίου. Το τυπογραφικό έμβλημα της οικογένειας των Στεφάνων, το οποίο πρωτοεμφανίζεται σε μία έκδοση της Αγίας Γραφής, το 1532, ήταν το δένδρο της ελιάς με την αποστολική ρήση «Noli altum sapere» («Μη υψηλά φρόνει»). Το πρώτο γαλλικό βιβλίο που εξέδωσε ήταν το: «Traite de la conformite du langage francais avec le grec», Παρίσι 1565 («Εγχειρίδιον περί της αναλογίας της γαλλικής γλώσσης προς την ελληνική»). Με το έργο αυτό προσπάθησε να αποδείξει την αξία της καθομιλουμένης γαλλικής γλώσσας, που πολλοί θεωρούσαν ως υπανάπτυκτο λαϊκό γλωσσικό ιδίωμα, ανιχνεύοντας αναλογίες στη διατύπωση με την αρχαία ελληνική γλώσσα. Το ίδιο προσπάθησε να κάνει και με το έργο του «De la precellence du langage francais», 1579 («Περί της υπεροχής της γαλλικής γλώσσης»), με το οποίο ήθελε να αποδείξει τη φιλολογική ανωτερότητα της γαλλικής γλώσσας σε σχέση με την ιταλική, που τότε είχε μεγάλη αίγλη, επειδή είχε διαμορφωθεί παλαιότερα (13ος αιώνας) ως εθνική γλώσσα. 

Η σκάλα


η σκάλα ολοένα και μεγάλωνε

σα να πλαταίνανε τα σκαλοπάτια
και σε κάθε βήμα σου να γίνονταν όλο και περισσότερα

και κάθε που έλεγες «έφτασα» είχες κι άλλο τόσο….

..κι άλλο τόσο…

σε μια στιγμή σκέφτηκες «τέρμα!», «θα γυρίσω πίσω» κι έκανες απότομα να
πατήσεις στο σκαλί το προηγούμενο….και βρέθηκε το πόδι σου να αιωρείται…

μιας και γυρισμό δεν είχε…κάθε προηγούμενο σκαλί βούταγε στο κενό…

και είπες «θα πάω»

κι η σκάλα όλο στένευε…

Από: DIRTY BLUE

Εσύ…

Εν μέσω λογισμών και παραλογισμών
άρχισε κι η βροχή να λιώνει τα μεσάνυχτα
μ’ αυτόν τον πάντα νικημένο ήχο
σι, σι, σι.
Ήχος συρτός, συλλογιστός, συνέρημος,
ήχος κανονικός, κανονικής βροχής.

 

Όμως ο παραλογισμός
άλλη γραφή κι άλλην ανάγνωση
μού’ μαθε για τους ήχους.
Κι όλη τη νύχτα ακούω και διαβάζω τη βροχή,
σίγμα πλάι σε γιώτα, γιώτα κοντά στο σίγμα,
κρυστάλλινα ψηφία που τσουγκρίζουν
και μουρμουρίζουν ένα εσύ, εσύ, εσύ.

 

Και κάθε σταγόνα κι ένα εσύ,
όλη τη νύχτα
ο ίδιος παρεξηγημένος ήχος,
αξημέρωτος ήχος,
αξημέρωτη ανάγκη εσύ,
βραδύγλωσση βροχή,
σαν πρόθεση ναυαγισμένη
κάτι μακρύ να διηγηθεί
και λέει μόνο εσύ, εσύ, εσύ,
νοσταλγία δισύλλαβη,
ένταση μονολεκτική,
το ένα εσύ σαν μνήμη,
το άλλο σαν μομφή
και σαν μοιρολατρία,
τόση βροχή για μια απουσία,
τόση αγρύπνια για μια λέξη,
πολύ με ζάλισε απόψε η βροχή
μ’ αυτή της τη μεροληψία
όλο εσύ, εσύ, εσύ,
σαν όλα τ’ άλλα νά ‘ναι αμελητέα
και μόνο εσύ, εσύ, εσύ.

KIKH ΔΗΜΟΥΛΑ

http://naiada.pblogs.gr/tags/tis-brochis-gr.html

΄Οσα με αγγίζουν

Τούτο το μπλοκ  το δημιούργησα  το καλοκαίρι του 2008, πλην όμως και κακώς, έμεινε αδιάφορα  ανενεργό, μιας και το ενδιαφέρον μου μονοπωλούσαν οι «Γλαρένιες αγκαλιές»  και οι ενδιαφέρουσες για μένα αναρτήσεις άλλων bloggers

Μια ιδέα είχα σήμερα λοιπόν. Σε τούτο το χώρο θα αναδημοσιεύω (πιστεύω πως δε θα υπάρξει  αντίρρηση) αυτές τις  φιλικές εγγραφές που με αγγίζουν.

Επίσης εδώ θα αναδημοσιεύω Ποιήματα της Εβδομάδος (e-poema)  που καταφθάνουν στο mail μου.