XAIΡΕ

” …ιερείς και πουλιά  τραγουδούν
το



ΧΑΙΡΕ η Καιομένη και χαίρε η Χλωρή


.


Χαίρε η Αμεταμέλητη με το πρωραίο σπαθί

.

Χαίρε η που πατείς και τα σημάδια σβήνονται

.

Χαίρε η που ξυπνάς και τα θαύματα γίνονται

.

Χαίρε του παραδείσου των βυθών η Αγρία

.

Χαίρε της ερημίας των νήσων η Αγία


.

Χαίρε η Ονειροτόκος χαίρε η Πελαγινή


.

Χαίρε η Αγκυροφόρος και η Πενταστέρινη


.

Χαίρε με τα λυτά μαλλιά η χρυσίζοντας τον άνεμο

.

Χαίρε με την ωραία λαλιά η δαμάζοντας τον δαίμονα

.

Χαίρε που καταρτίζεις τα Μηναία των κήπων

.

Χαίρε που αρμόζεις τη ζώνη του Οφιούχου

.

Χαίρε η ακριβοσπάθιστη και σεμνή

.

Χαίρε η προφητικιά και δαιδαλική


.

.

Παναγία η Ακαθή

* γιατί ο Χριστός, αντίθετα με όλες τις άλλες εικόνες, είναι στην αγκαλιά της Ακάθιστος



αυτό είναι το ΧΑΙΡΕ
του ποιητή Οδυσσέα Ελύτη

Εαυτέ μου…

 

 

Το απέναντι ακίνητο της μοναξιάς

Ώσπου εσύ, το είδωλο του εγώ σου
Μπαίνεις μπροστά

Κι η μνήμη του καιρού
Τα μονοπάτια του χρόνου
Και η εικόνα σου, του ΤΩΡΑ

Βάλλονται στιγμιαία ν’ απαντήσουν.

Ποιός είσαι; λέει ο εαυτός
Ποιος είμαι; λέω εγώ

Ποτέ δεν καταφέραμε μπροστά σ’ αυτό το αντίκρισμα
Να γίνουμε ένα.

Ποτέ;

Κι όμως θυμάμαι την πρώτη μου φορά
Όταν στα μάτια με κοίταξα βαθιά
Και είπα…εγώ είμαι εσύ

Και το «εσύ» που έβλεπα τα χείλη μου να λένε
Σε μένα μίλαγε.

Το είδωλό μου κλεισμένο σ’ ένα άηχο απέναντι
Και γω εδώ να το κοιτώ
Κι αντί να βλέπω απέναντι
Να βλέπω μέσα μου.

Πώς στέκεσαι εσύ κι ο εαυτός σου ατρόμητοι
Μπροστά στον μεγαλύτερο προδότη;

Κοίτα.
Κοίτα! Κοίτα εμέ !!!

Όχι τα ρούχα και τη ζώνη
Όχι τα μαλλιά και τα στολίδια σου.
Κοίτα.
Κοίτα το βλέμμα σου.
Εκεί μέσα.

Τι κάνεις εαυτέ;
Για προσπάθησε να του πεις ψέματα…

Θυμάμαι…

Κοίταξα βαθιά μέσα στα μάτια μου ξανά.
Προσπαθώντας να μην στρέψω το βλέμμα, πλησίασα.

Ήταν καιρός πια
Να συμφιλιωθώ
Και να μ’ αγαπήσω

Μήπως κι εγώ
Μαζί με τους εαυτούς μου
Και το είδωλό μου
Καταφέρουμε ν’ αποφασίσουμε
Από κοινού
Τον δρόμο για την ευτυχία

Να μου μιλάς
Μου είπε το μέσα μου
Καθώς απομακρύνθηκα απ’ το είδωλό μου

Κι έγινε η σκιά μου

Να μου μιλάς και να μ’ αγαπάς

Πηγή: ceralex

Japan…

Katsushika Hokusai

The Great Wave off Kanagawa

Hokusai 1760 – 1849

…συγκλονισμένη παρακολουθώ όσα συμβαίνουν και ειλικρινά δεν έχω λόγια να μιλήσω για τον ανθρώπινο πόνο και απώλεια…οι εικόνες που κάνουν τον γύρω του κόσμου τα λένε όλα !!!

Η φύση, μέρος της οποίας είμαστε είτε το θέλουμε είτε όχι,  είναι ζωντανή, ζει με τους δικούς της χρόνους μπροστά στους οποίους οι άνθρωποι δεν είναι τίποτα περισσότερο από εφήμερα πετούμενα, γελάει, κλαίει, εκρήγνυται, καταρρέει, αλλάζει μορφή, πεθαίνει και αναγεννιέται.…εμείς επιμένουμε να το αγνοούμε….Εκείνη άλλωστε, μπορεί να συνεχίσει και χωρίς εμάς – εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε βήμα χωρίς ΑΥΤΗΝ….

the dragon of smoke escaping from mt fuji

Hokusai

οι εικόνες είναι από http://en.wikipedia.org/wiki/Katsushika_Hokusai

στην περιήγησή μου στο internet συνάντησα τυχαία την sapphire από την Ιαπωνία

http://through-the-sapphire-sky.blogspot.com

αφήνω την ίδια να μιλήσει και εύχομαι δύναμη και κουράγιο στους Ιάπωνες, όσο για μας τους υπόλοιπους …. ευκαιρία για να προβληματιστούμε λιγάκι …


Πηγή: http://effiesfeelings.blogspot.com/