Στο πληγωμένο δειλινό…

ΠΟΣΟ ΠΛΗΓΩΣΑΜΕ…
ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΔΕΙΛΙΝΟ…
ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΚΟΥΓΕ ΝΑ ΜΙΛΑΜΕ…
ΚΑΙ ΟΧΙ ΝΑ ΖΟΥΜΕ…
ΚΑΙ ΕΤΣΙ ΕΓΙΝΕ ΝΥΧΤΑ!
Advertisements

Πέτα σαν πουλί και έλα κοντά μου


Έτσι όπως το φθινόπωρο ραγίζει τα απομεινάρια του καλοκαιριού

Ακούω την φωνή σου φορτωμένη με μια αδιόρατη θλίψη.

       Κι εγώ που έμαθα ν’ ακούω πάντα τις κρυφές μουσικές

       Ξέρω ότι πισωδρομεί αλλά δεν κάμπτεται ο αγέρωχος λέων.

Την μέρα πάλευα με των ξύλων την ζωντανή συλλαβή.

Τόσος κόπος να δώσεις όψη σ’ ένα κάτι που να σέβονται όλοι.

       Μια υπεραξία κρυφή που την καρπώνεται η ύλη που σου δίνεται με ευλάβεια.

       Ρόζους έχουν τα χέρια μου- αλλά τα χέρια μου

Είναι φθόγγοι λεξιλογίου που μαθαίνουνε οι προσηλωμένοι στο Αληθινό.

                      Ανοιχτά είναι όλα τα παράθυρα απόψε-

                      Πέτα σαν πουλί και έλα κοντά μου..

Πηγή:  http://stratisparelis.blogspot.com/2011/09/b

Δύσκολος Γενάρης


janus

Βρεθήκαμε στην κυριαρχία του Ιανού, της θεότητας της πύλης, του περάσματος από μια πραγματικότητα σε άλλη, της αρχής και του τέλους. Εκεί που κλείνει ένας κύκλος για να ανοίξει άλλος και οι παλιοί κανόνες τίθενται υπό αμφισβήτηση και καταρρέουν. Γιορτάσαμε την γέννηση του φωτός μέσα στο σκότος, την υπόσχεση θερμής ζωής μέσα στην παγωνιά, νιώθοντας -αταβιστικά, σαν να μην πέρασαν χιλιετίες από την προϊστορία- πως η γιορτή είναι πόθος και ευχή, πως μέχρι να δούμε τον ήλιο όλα είναι πιθανά. Το παλιό σκοτάδι είναι εδώ, στο μαύρο πηγάδι της ψυχής μας. Εδώ, υπό το βλέμμα του Ιανού, στο κατώφλι αλλαγών, κυκλοφορούν παράξενα πλάσματα. Κάποια απ’ αυτά λέμε πως τα κατευνάζουμε με γάλα και μπισκότα έξω από την πόρτα μας (το προσωπικό μας κατώφλι, που όταν το περνάμε ο δρόμος γίνεται ποτάμι και δεν γνωρίζουμε πού θα μας βγάλει). Κι όταν έρχεται η τελετή της καθαγίασης, αυτή που κλείνει τον κύκλο και φέρνει πάλι την ομαλότητα, λέμε πως φεύγουν, πως ξαναγυρνούν στην άβυσσο που τα έθρεψε.

Τοποθετούμε το μήνα του Ιανού στην αρχή του ημερολογίου. Σοφά, του δίνουμε μόνο 31 μέρες κυριαρχίας. Όμως ο Ιανός μπορεί να απαιτήσει και να πάρει πολλά περισσότερα. Μπορεί να διεκδικήσει τη χρονιά, την δεκαετία, ακόμα και μια γενιά αν θέλει. Μπορεί να βλέπει με το διπλό του πρόσωπο το πριν και το μετά και να τα κρατήσει σε επώδυνη σύγκρουση μέχρι να φανεί πως οι παλιές ιεροτελεστίες φθάρηκαν, έμειναν άδεια κουκούλια χωρίς χυμούς, απαιτούν νέα ζωή για να λειτουργήσουν ξανά -ποιος ξέρει, ίσως να άδειασαν από δύναμη και να πρέπει να εφεύρουμε άλλες τελετές, πιο ταιριαστές.

Οι κύκλοι προστασίας, όμως, και οι ευλογίες δεν φτιάχνονται με το πάτημα ενός κουμπιού, ούτε προσφέρονται ως ένθετο μαζί με την κυριακάτικη εφημερίδα. Δημιουργούνται με προσοχή και προσήλωση, ζητούν καρδιά και δύναμη. Αρετές που χτίζονται αργά. Κάποιοι από εμάς μπορεί να μην προλάβουν να διαβούν αυτό το κατώφλι και να μείνουν εδώ, με στάχτη στο στόμα. Το να παραμένεις υπό την επήρεια της πραγματικότητας έχει οδυνηρό τίμημα στη χρονιά του Γενάρη.



Πηγή:  

 aerosol