Πέτα σαν πουλί και έλα κοντά μου


Έτσι όπως το φθινόπωρο ραγίζει τα απομεινάρια του καλοκαιριού

Ακούω την φωνή σου φορτωμένη με μια αδιόρατη θλίψη.

       Κι εγώ που έμαθα ν’ ακούω πάντα τις κρυφές μουσικές

       Ξέρω ότι πισωδρομεί αλλά δεν κάμπτεται ο αγέρωχος λέων.

Την μέρα πάλευα με των ξύλων την ζωντανή συλλαβή.

Τόσος κόπος να δώσεις όψη σ’ ένα κάτι που να σέβονται όλοι.

       Μια υπεραξία κρυφή που την καρπώνεται η ύλη που σου δίνεται με ευλάβεια.

       Ρόζους έχουν τα χέρια μου- αλλά τα χέρια μου

Είναι φθόγγοι λεξιλογίου που μαθαίνουνε οι προσηλωμένοι στο Αληθινό.

                      Ανοιχτά είναι όλα τα παράθυρα απόψε-

                      Πέτα σαν πουλί και έλα κοντά μου..

Πηγή:  http://stratisparelis.blogspot.com/2011/09/b

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s