Γιατί Κύριε;

Κύριε, σε νιώθω, με ακούς; – Πονάς και εσύ;

Κύριε, γιατί μ’ έπλασες τύμπανο αλαλάζον σε κοινό που δεν ξέρει να ακούει;

Κύριε, γιατί μού ‘δωκες φωτιά στα χέρια, εν μέσω σκότους, να ψάχνω τους ομοίους μου;

Κύριε, γιατί μ’ έφτιαξες να ζωγραφίζω τ’ αόρατο σε ένα κόσμο γεμάτο πλαστικό και νέον;

Κύριε, γιατί εξακολουθώ να αισθάνομαι, ενώ πλέω σε πελάγη νεκρών συναισθημάτων;

Κύριε, γιατί μ’ αφήνεις να σκοντάφτω πάνω στα ίδια και ίδια λάθη; Τι θέλεις να μου διδάξεις;

Κύριε, γιατί ενώ σ’ αφουγκράζομαι μέσα μου –  γύρω μου, δεν με επιτρέπεις να σε δω;

Κύριε, τι ζητάς από μένα; Γιατί είμαι εδώ;

Κύριε, ποιος είσαι και ποιος είμαι;

Κύριε, σ’ ακούω, με νιώθεις; –  Πονάμε και οι δυο. 

Πηγή και ευχαριστώ:  Α-κακίες

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s