Θανατηφόρο ξύπνημα…

(εικόνα)

Mόνο μια ανάσα απομένει θολή στο τζάμι

υγρή από τα δάκρυα που κυλάνε ανάμεσα

από τις συρραφές μιας κομμένης στα δύο καρδιάς

και μοιάζουν αυτές οι σταγόνες με σιρόπι

από γλυκό κεράσι που σταλάζει ολοπόρφυρο

επάνω σε λευκό μετάξι   ένας ωκεανός από κόκκινο

να λερώνει τις σανίδες στο πάτωμα και ψάχνω

ανάμεσα σε αναφιλητά και λόγια και ανάσες

να βρω τον χρόνο και μεγαλώνει  το δωμάτιο

γίνεται χωράφι κάτω από συννεφιασμένο ουρανό

γίνεται γη και ουρανός και ορίζοντας ατελεύτητος

μοιράζω τα κομμάτια μου κι είναι ηδονή μου

ν’ακούω το μαχαίρι να πριονίζει τα οστά μου

εδώ να μένω και να βρίσκομαι σε άλλη γη μαζί σου

και να πετάω στον ίδιο σου  ουρανό στο ίδιο μαξιλάρι

μαζί σου να κοιμάμαι την αγρύπνια μου

και σαν ξυπνάω το πρωί απ’ το καρφί να ξεκρεμάω

την καρδιά μου

 

ΠΗΓΗ και ευχαριστώ:  levina

«Θανατηφόρα η νύχτα»

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s