Oι Ώρες

 

daktylios

(εικόνα)

γλιστρούν οι Ώρες,
σέρνονται με τα γερασμένα τους στομάχια, πάνω σε θορυβώδη πατώματα, σε ιδρωμένα δέρματα, σε ρημαγμένα αποτσίγαρα.
Κυκλώνουν τις ανάσες μας, το αγχωμένο σου περπάτημα, το κουρασμένο μου σύμπαν.
Γίνονται η άμμος που γδύνει την κλεψύδρα κι όταν σταματήσει το μέτρημα, αποτραβιούνται νωχελικά, για να βρουν άλλα κουφάρια.

Περιοδεύουν στους ίσκιους και στις μεσοτοιχίες, στα άδεια μπαλκόνια και στα πνιγμένα αναφιλητά, στα γάργαρα τηλεφωνήματα και στις ανάπαυλες αμηχανίας.

τα δευτερόλεπτα που μετρούν στα μάτια σου, αυτή τη στιγμή που διαβάζεις, είναι οι ανίεροι λαθρεπιβάτες που σου κλέβουν αυτό το “λίγο ακόμα” που κάποτε θα ζητήσεις ως πίστωση για όσα δεν πρόλαβες.

τα δευτερόλεπτα που μετρούν στα δάκτυλα μου, αυτή τη στιγμή που σου γράφω, είναι οι μοιραίες ερωμένες που διάλεξα να γεννήσουν τα μπάσταρδα παιδιά της μοναξιάς μου.

ΠΗΓΗ και  ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Advertisements

One thought on “Oι Ώρες

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s