Ανώνυμη πορεία…

 

92451a1308a0753c82c703814ae42be6.jpg

Σφραγίζω του φεγγαριού τη πλέξη πάνω στους τοίχους…

Σκαλώνουν οι λέξεις σ’ απρόσμενες γωνιές σκόνης

δίχως να συναντιούνται ποτέ με τις σκέψεις μου…

Κάποιες που νανουρίζουν τις λύπες

σ’ ένα οικείο δρομολόγιο, μετράνε αποστάσεις…

Σημαδεύουν νοερές χαρακιές πάνω σε ράγες αναμονής

μιας άφιξης, μιας αναχώρησης του τρένου που χωράει τη φυγή μου…

Φωτίζει το φεγγάρι φτερουγίσματα γραμμάτων

στο αλφαβητάρι των απίθανων αποχρώσεων του μυαλού…

Κι αυτές οι λέξεις…. πως να σμίξουν μ’ όσα ζωσμένη είναι η ψυχή….

πως να ντυθούν στιγμές που μουρμουρίζουν στον άνεμο….

 

Πηγή και ευχαριστώ:  *Αναστασία* 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s