Γλαρο-φιλήματα

 

παράξενο που δεν μαράθηκαν ακόμα

οι παπαρούνες στα νησιά

ίσως

να τις ποτίζει το αλμυρό νερό που κυλάει στα αυλάκια

τα αρχαία νερά τα κόκκινα κάτω από τη γη χίλια χιλιόμετρα

πως βρέθηκε τόσο αίμα σε ένα βράχο

πως βρέθηκε στα μαραμένα μου χείλια τόσος πόθος λέει η γη

χρόνια βγάζω μάραθο, αγριόχορτα , αγκάθια

πονάω στη γέννα σαν τις γυναίκες τις παλιές

και πάλι γόνιμη δεν είμαι μα κάθε μήνα παλεύω

με τα ωάριά μου τα ζαρωμένα τα μέλη μου τα γερασμένα

να ποτίσω τους ανθρώπους

κι ας με γεμίζουν με το σάλιο τους το δηλητηριασμένο τα ζώα

κι ας χαράζουν πάνω μου γραμμές με καυτή πίσσα

τα φώτα κάθε βράδυ τώρα ανάβουν.

τα απογεύματα οι γλάροι

ψάχνοντας για ψάρια

μου φιλούν τα πόδια

που καμιά φορά

τους αφήνω να ξεκουράζονται…

ΠΗΓΗ και ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s