Aχ… τα μάτια…

Θέλω να σου μιλησω για μάτια απόψε…
Γιατί στα μάτια κρύβονται όλες οι αλήθειες…
Μοιάζουν σαν μικρά κελιά που μέσα τους κρατούν φυλακισμένο ένα κόσμο αισθημάτων…
Ένα κόσμο που δεν θα πρέπει να νιώθεις την ανάγκη να αποδράσεις…
Υπαρχουν μάτια που έχουν όλα όσα θελεις να δεις μέσα στο αστραφτερό τους βλέμμα…
Και άλλα που είναι σκυφτά και μελαγχολικά….
Που δείχνουν πόνο και μια μικρή μετάνοια…
Υπαρχουν μάτια που μοιάζουν με μικρές φλόγες …
Αλλά αντί για φως σου φανερώνουν θάνατο και σκοτεινιά ψυχής…
Όμως είναι κάποια αλλά που μέσα τους μπορείς να δεις την αγάπη και να την αναγνωρίσεις…
Σαν δυο μικροσκοπικές καρδιές που πάλλονται γρήγορα…
Να θυμάσαι …
Η διάθεση σου αλλάζει τα χρώματα …
Το φως των δικών σου ματιών διώχνει κάθε σκιά…
Και το κλείσιμο τους φυλακίζει τις όμορφες σκέψεις…
Να θυμάσαι…
Πάντα θα μπορείς να με δεις…
Ακόμα και στο πιο πηχτό σκοτάδι…
Γιατί τα δικά μου μάτια είναι ερωτευμένα με την νύχτα σου…
Και φωσφορίζουν την αγάπη τους στο μαύρο…
Να θυμάσαι…
Υπαρχουν μάτια που κοιτάζουν επάνω σου..
Και υπαρχουν μάτια που βλέπουν μέσα σου…
Χρειάζεται να σου εξηγήσω ποια μάτια αξίζει να αγαπήσεις;;;

Πηγή:

Το βλέμμα σου στα μάτια μου θα κρύβει μια σιωπή
σαν τρεις τελείες στης πρότασης το τέλος

ύστερα θα σιωπώ κι εγώ, θ’αφήνω τη σιωπή να μιλάει για μας
και θα μιλάει για σένα και για μένα

στα μαλλιά σου θα κυλάει όλο το εγώ και το τίποτα όλο
κι από τον ώμο σου θα πέφτει η μυρωδια μιας αγκαλιάς σου

το ένα σου πόδι θα βαστάει το γέλιο μου και τ’άλλο
θα χορεύει γύρω απ’την αρμύρα της παρηγοριάς

κι έπειτα θα σταματάμε, θ’αφήνουμε τα βήματα να μιλούν για μας
θα περπατούν για σένα και για μένα

θα σβήνουνε τ’αστέρια στους χάρτες σου κι εγώ
θα σε θέλω, μέχρι να σε θέλω πιο πολύ

κι εκεί που θα βουτάς τις μουσικές στο χρώμα
ψιθυρίζοντας σου ένα στίχο θα σε προσπερνώ

και μετά θα πετάμε τα μολύβια, θ’αφήνουμε τα χέρια να μιλάνε για μας
θα γράφουνε για σένα και για μένα

Αποσιωπητικά