…έχει κι άλλα ονόματα…

«έχει κι άλλα ονόματα…

Κουτσοφλέβαρος, Φλιάρης, Λειψομήνας, Κουτσός, Κουτσούκης ή Μικρός, Μεθυσμένος, (γιατί δεν ξέρει τι κάνει), στον Πόντο Κούντουρος ( γιατί έχει κοντή ουρά). 

Φεβρουάριος, 
από το λατινικό februare (καθαίρω, αγνίζω, αποβάλλω τα ακάθαρτα).

februa = καθαρκτικός – καθαρτήριος.
ο Φέβρουος ήταν ο θεός των νεκρών και η Φεβρούα ήταν η θεά που επόπτευε τους καθαρμούς και τους εξαγνισμούς.
Ο μήνας Φεβρουάριος ήταν αφιερωμένος από τους Ρωμαίους στον εξαγνισμό – διοργάνωναν τελετές καθαρμών και εξαγνισμών.

Με την καθιέρωση του Ιουλιανού ημερολόγιου (46 π.χ.) περιορίστηκαν οι μέρες του μήνα αυτού, από 30 που ήταν ως τότε σε 29, και την εποχή του αυτοκράτορα Αυγούστου, του αφαιρέθηκε μια ακόμη ημέρα, που προστέθηκε στον μήνα Αύγουστο προς τιμήν του Αυτοκράτορα !!!!!

Οι δύο λέξεις Φεβρουάριος και Φλεβάρης δεν έχουν σχέση μεταξύ τους, άσχετα αν (συμπτωματικά ?) ταιριάζουν τόσο !

Το ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ είναι ρωμαϊκό .

Το ΦΛΕΒΑΡΗΣ βγαίνει από τη λαϊκή ελληνική παράδοση και έχει σχέση με τις φλέβες της γης – επειδή «ανοίγει τις φλέβες του» και γεμίζει τη γη νερά ή γιατί παγώνει τις φλέβες της γης.

Πηγή: http://rimeimprovvisate.blogspot.com/2009/02/blog-post.html?showComment=1233527820000#c3310709817877189456

Advertisements

Δύσκολος Γενάρης


janus

Βρεθήκαμε στην κυριαρχία του Ιανού, της θεότητας της πύλης, του περάσματος από μια πραγματικότητα σε άλλη, της αρχής και του τέλους. Εκεί που κλείνει ένας κύκλος για να ανοίξει άλλος και οι παλιοί κανόνες τίθενται υπό αμφισβήτηση και καταρρέουν. Γιορτάσαμε την γέννηση του φωτός μέσα στο σκότος, την υπόσχεση θερμής ζωής μέσα στην παγωνιά, νιώθοντας -αταβιστικά, σαν να μην πέρασαν χιλιετίες από την προϊστορία- πως η γιορτή είναι πόθος και ευχή, πως μέχρι να δούμε τον ήλιο όλα είναι πιθανά. Το παλιό σκοτάδι είναι εδώ, στο μαύρο πηγάδι της ψυχής μας. Εδώ, υπό το βλέμμα του Ιανού, στο κατώφλι αλλαγών, κυκλοφορούν παράξενα πλάσματα. Κάποια απ’ αυτά λέμε πως τα κατευνάζουμε με γάλα και μπισκότα έξω από την πόρτα μας (το προσωπικό μας κατώφλι, που όταν το περνάμε ο δρόμος γίνεται ποτάμι και δεν γνωρίζουμε πού θα μας βγάλει). Κι όταν έρχεται η τελετή της καθαγίασης, αυτή που κλείνει τον κύκλο και φέρνει πάλι την ομαλότητα, λέμε πως φεύγουν, πως ξαναγυρνούν στην άβυσσο που τα έθρεψε.

Τοποθετούμε το μήνα του Ιανού στην αρχή του ημερολογίου. Σοφά, του δίνουμε μόνο 31 μέρες κυριαρχίας. Όμως ο Ιανός μπορεί να απαιτήσει και να πάρει πολλά περισσότερα. Μπορεί να διεκδικήσει τη χρονιά, την δεκαετία, ακόμα και μια γενιά αν θέλει. Μπορεί να βλέπει με το διπλό του πρόσωπο το πριν και το μετά και να τα κρατήσει σε επώδυνη σύγκρουση μέχρι να φανεί πως οι παλιές ιεροτελεστίες φθάρηκαν, έμειναν άδεια κουκούλια χωρίς χυμούς, απαιτούν νέα ζωή για να λειτουργήσουν ξανά -ποιος ξέρει, ίσως να άδειασαν από δύναμη και να πρέπει να εφεύρουμε άλλες τελετές, πιο ταιριαστές.

Οι κύκλοι προστασίας, όμως, και οι ευλογίες δεν φτιάχνονται με το πάτημα ενός κουμπιού, ούτε προσφέρονται ως ένθετο μαζί με την κυριακάτικη εφημερίδα. Δημιουργούνται με προσοχή και προσήλωση, ζητούν καρδιά και δύναμη. Αρετές που χτίζονται αργά. Κάποιοι από εμάς μπορεί να μην προλάβουν να διαβούν αυτό το κατώφλι και να μείνουν εδώ, με στάχτη στο στόμα. Το να παραμένεις υπό την επήρεια της πραγματικότητας έχει οδυνηρό τίμημα στη χρονιά του Γενάρη.



Πηγή:  

 aerosol