Οι μεδουσες

 

Σαγηνεύτηκες από τις μέδουσες

με το διάφανο κορμί 

τα αέρινα πλοκάμια 

και τις χορευτικές κινήσεις

Τόσο πολύ τυφλώθηκες

που δεν σκέφτηκες 

πριν πλησιάσεις

πως κρύβει πόνο το δηλητήριο

 

Τι κι αν σε είχαν προειδοποιήσει

τι ξέρουν αυτοί από ομορφιά;

τι κι αν σου είχαν βάλει φράγματα

τι ξέρουν αυτοί από ευτυχία;

Όταν ο νους θεοποιεί

κλείνεις τ’ αυτιά και προχωράς

στα «σίγουρα»

κι άλλοτε αξίζει … κι άλλοτε όχι

 

κι αν όχι … μάζευε στιγμές να έχεις να θυμάσαι

και κέρδιζε τη γνώση …

ΠΗΓΗ κα ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

Η ζωή μας κάνει κύκλους…

Απλώνω το χέρι και αγγίζω κύκλους της ζωής μου … ήρθαν μπροστά μου ικετεύοντας … να τους κλείσω … πρέπει να το κάνω εγώ … με σεβασμό σε ό,τι έζησα … ευλαβικά κρατώ τις άκρες στα δάχτυλα … ματώνω … διστάζω … μια ανάσα απόφαση … πικρός αποχαιρετισμός … ρίχνω κλεφτές ματιές … σε ό,τι μου πρόσφεραν … σε ό,τι έδωσα … εύθραυστες ισορροπίες … να τους κλείσω γιατί ήρθε η ώρα … προσπαθώ να κλέψω κάτι … να το βάλω σημαία … να μου θυμίζει … είναι γεμάτοι πρόσωπα και λόγια που αγάπησα … δεν βιάζομαι …

αναπνέω αναμνήσεις …

…..

κλείνω τις άκρες …

το τέλειο σχήμα …

θρηνώ το τέλος τους …

τους αποθέτω σε μέρος κρυφό …

…..

αποτείνω δάκρυ αντάξιο …

θα είμαι πάλι εγώ …

ΠΗΓΗ: το έτερον

Μόνο χνάρια…

έψαξα μέσα μου
με μάτια κλειστά
να βρω τα σπασμένα κομμάτια
ενός παλιού εαυτού 
…..
ψηλαφώντας 
με χέρια που έτρεμαν
άγγιξα ξεχασμένες πληγές
μύρισα αίμα θυσίας 
…..
έψαξα γύρω μου
με μάτια υγρά
να βρω τα σπασμένα κομμάτια
ενός παλιού εαυτού
…..
έψαξα
…..
δεν βρήκα κομμάτια
…..
μόνο χνάρια από δρόμους
που απαρνήθηκα

Αρμενίζοντας…

Ταξιδεύω κουρσεμένες εικόνες σε θάλασσες υγρές
πιτσιλάω στα μάτια σταγόνες από νερά δανεικά
χαρίζω απλόχερα τραχιά μυρωδιά αρμύρας 
σπάταλη γίνομαι με ξένες αισθήσεις
το καλοκαίρι μέσα μου ταξιδεύει και καίγεται
το καλοκαίρι έξω μου βασιλεύει και χάνεται
είναι η ψυχή που μου λέει να το ακολουθήσω
είναι η ζωή που με κρατάει μακριά του
είμαι εγώ που  το
νεβάζω στο θρόνο του
λατρεύοντάς το …
Πηγή:  Το έτερον   (Λία)