ΔΕ ΘΕΛΩ (να μην ξεχνώ…)

 

  (εικόνα)

 

Δεν περιμένω κανενός

 τη στενοχώρια και το φως 

 να με φωτίσει στον καιρό

τον δροσερό σαν το νερό…

 

σαν το νερό σε μια πηγή  

κάποιου βουνού που αιμορραγεί

συμπόνια στάχτη και δροσιά

πλάι σ’ ακίνητη  πρασιά.

 

Δε θέλω αγέρα απ’ τις κορφές

 ή θαλπωρή στις παρυφές

 κάποιας ανάγκης που καλεί

 στο τελευταίο το σκαλί…

 

του παραδείσου που ‘ταν χτες

κι είχε τις πόρτες ανοιχτές

για κάποιαν άλλη εποχή

που στη σκιά της με καλεί.

 

Δε θέλω γάργαρα νερά

υπόγεια είτε φανερά,

θέλω το φως που με χτυπά

 να με ζεσταίνει να πονά…

 

να με πονά, να με χτυπά,

να μην ξεχνώ, μες στη χαρά,

πως ύπνος είναι η ζωή

και όνειρο η προσμονή!

 

Μαρία Κ. 17/08/2010

Advertisements

Ξένα

photo

Σε ξένα ποιήματα γυρεύω τις στιγμές μου
με μαύρη μπογιά βάφω τη ζωή
για να σωθεί το μαύρο χρώμα
να μείνουν στην παλέττα της καρδιάς
μονάχα του ήλιου οι αποχρώσεις και της θάλασσας…

Σε ξένους στίχους χάνω την ψυχή μου
σε ξένες μελωδίες περπατώ
Η ζωή χαροπαλεύει σε ξένες αναμνήσεις βουτηγμένη
βρεγμένη ως το κόκκαλο με κείνο το υγρό
το γλιστερό του ξένου πόνου…

Σε ξένα όνειρα γυρίζει η καρδιά
σε ωκεανούς από αστέρια ξένα
να αναδυθεί παλεύει από την άβυσσο
και μαζεύει της αγάπης τα σπασμένα κατάρτια
τα σχισμένα πανιά μπαλώνει στωικά
και γίνεται φωτιά…

10-11-2002

mariakou